қоян


қоян
зат. этногр. Бір топ бала алаңға жиналып ойнайтын ойын. Қашықтығы 50-60 м-дей жерге екі шеңбер сызады. Қояндар бір шеңберде тұрады. Бір бала «тазы» болып, 3-4 м-дей жерге орналасады. Қояндар бір қоршаудан екінші қоршауға қашқан кезде жолдан ұстайды (Ойын-сауық, 155). Қоян аяғын жеген. Нағыз жүйрік, желаяқ. Ол үш жастан асты. Нағыз қ о я н а я ғ ы н ж е г е н. Ауылдың қозы-лағын қуғыштайды да жүреді (М.Сатыбалдиев, Қоңыр қозы, 8). Қоян бөрік. Қоянның терісінен істелген бөрік. Қ о я н б ө р к і ұйпа-тұйпа боп теріс айналып кетіпті (Р.Отарбаев, Біздің ауыл., 84). Қоян тіс. Тісі қоянның тісі сияқты ырсиып қалған адам. Нартуған енді байқады: аядай тар камерада безеу беттен басқа ерні жырық, қ о я н т і с тағы біреу бар екен (О.Сәрсенбай, Шығ., 4, 259).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.

Смотреть что такое "қоян" в других словарях:

  • Оян — название населённых пунктов: Казахстан Оян село в Каратальском районе Алматинской области. Оян село в Таскалинском районе Западно Казахстанской области …   Википедия

  • оян — зат. Шұңқыр жер, ойпат …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • оян — гибкий; мягкий …   Нанайско-русский словарь

  • қоянқана — (Гур., Шев.) қоян үшін тастан салынған үй. Қ о я н қ а н а жасауға көмектесіңіз (Гур., Шев.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қоян-қолтық соғыс қарулары — (көне.) қазақтардың шабуыл құралдарының негізгі түрлері. Атқаратын қызметтері мен түрлеріне қарай шабатын, түйрейтін, сұғатын, кесетін қарулар болып бөлінеді …   Казахский толковый терминологический словарь по военному делу

  • қоян-қолтық ұрыс — (Рукопашный бой) күресуші (соғысушы) жақтардың бөлімшелері жаяу бір біріне қысқа қашықтықта жақындап, негізінен, суық қарулар (найза,қанжар және т.б.) қолданатын таяудағы ұрыс түрі. Қазіргі кезде мұндай ұрыстар окоптарда, байланыс жолдарында,… …   Казахский толковый терминологический словарь по военному делу

  • қоянқұйрық — зат. бот. Астық тұқымдасына жататын өсімдік туысы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қоян қашты — (Жамб.: Шу, Мер., Луг., Мойын., Қорд.) егінді орып бітер кезде сұрап келгендерге беретін үлес. Егіннің соңғы жақта қалғанын: «қ о я н қ а ш т ы, қ о я н қ а шт ы», – деп орып алатынбыз (Жамб., Шу) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қоян қашты, бел басар — (Шымк., Бөг.) егін орылып жатқанда, аяқталатын кезде тездетіп ору. Ал енді қ о я н қ а ш т ы, б е л б а с а р етейін (Шымк., Бөг.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қоян құлақ шам — (Сем., Абай) шынысыз шам. Лампаның басы болмаған соң, қ о я н қ ұ л а қ ш а м м е н отыра беруші едік (Сем., Абай) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.